Strona pralni, która podaje szansę w procentach zamiast obietnicy
Branża woli przyjąć każdą rzecz, spróbować i powiedzieć „nie dało się" — klient płaci wtedy za czyszczenie i dostaje ubranie gorsze, niż je przyniósł, bo rozjaśniona obwódka i przetarte włókno są trwalsze niż ślad po winie. Ta strona odmawia przy ladzie i pokazuje liczbę. Sercem serwisu jest macierz ośmiu plam na sześciu tkaninach, przeliczana w całości przy każdym ruchu suwaka wieku plamy: świeże czerwone wino na bawełnie to osiemdziesiąt osiem procent i „bierzemy", to samo wino na jedwabiu — pięćdziesiąt siedem procent i „nie ruszamy", bo próg odmowy jest inny dla każdego materiału i przy jedwabiu większa część ryzyka spada na tkaninę, a nie na plamę. Po tygodniu wino na bawełnie schodzi do sześćdziesięciu czterech, po miesiącu zostaje pięć procent na rozjaśnienie śladu i ani procent więcej. Parametry plam siedzą w nagłówkach wierszy, parametry tkanin w nagłówkach kolumn, więc w JavaScripcie nie ma drugiej kopii tych danych — dopisanie nowej plamy w jednym pliku rozszerza macierz samo. Formularz liczy werdykt po stronie serwera i znakuje temat maila procentem, a przy odpowiedzi „rzecz była już prana" dopisuje ostrzeżenie, że rachunek prawdopodobieństwa trzeba zacząć od nowa i niżej. Wygląd jest tablicą: cienkie linie siatki, zero cieni i gradientów, trzy kolory werdyktu wyłącznie w macierzy i w panelu obok, a procent podany liczbą większą niż jakikolwiek nagłówek — bo to on jest treścią tej oferty. Do ręcznej aktualizacji zostaje realny czas oczekiwania, z datą sprawdzenia obok liczby.
