Strona kwiaciarni, która przy każdym kwiacie pisze, ile on wytrzyma
Bukiet, który wygląda pięknie w sklepie i więdnie po trzech dniach, jest złym prezentem niezależnie od ceny — a więdnie zwykle dlatego, że ktoś wsadził do niego jeden kwiat nietrzymający tygodnia i nie powiedział o tym kupującemu. Ta strona robi z tej jednej liczby oś całego serwisu: przy każdej pozycji w chłodni stoi trwałość podana wielką cyfrą krojem nagłówków, a układacz bukietu pokazuje trwałość całości jako minimum ze składników, nie średnią. Piwonia dołożona do goździków ścina bukiet z czternastu dni do czterech i strona nazywa winowajcę po imieniu, dodając zdanie, że oczywiście go zrobimy — chodzi tylko o to, żeby klient wiedział przed, a nie po. Kalendarz okazji liczy się z zegara serwera i podaje nie samą datę święta, tylko dzień, po którym nie da się już nic obiecać; jest prawdziwy także wtedy, gdy nikt nie zajrzy na stronę przez pół roku. Wygląd jest tu odwrotnością panelu: szeryfy, duże nagłówki, wąska kolumna tekstu i szerokie marginesy, jeden akcent ciepły przy cenach i jeden zimny przy wszystkim, co dotyczy trwałości. Chłodnia jest półką przewijaną w poziomie, jak regał w kwiaciarni. Do ręcznej aktualizacji zostaje jedna linijka w konfiguracji — zawartość chłodni. Steruje półką, układaczem, danymi dla wyszukiwarek i mailem z zamówieniem naraz, a liczba dni w niej jest zobowiązaniem: strona obiecuje wymianę bukietu, który zwiądł wyraźnie wcześniej.
