Strona stacji kontroli pojazdów, która woli, żeby klient nie musiał wracać
Siedem na dziesięć aut nie przechodzi badania przez przepaloną żarówkę, zużytą wycieraczkę, pusty zbiornik spryskiwacza, ciśnienie w oponach albo zabłoconą tablicę — rzeczy do usunięcia w kwadrans, których nie widać z fotela kierowcy. Stacja zarabia na drugim badaniu dwadzieścia złotych, więc branża o tym milczy; ta strona zamiast formularza rezerwacji stawia listę kontrolną do zrobienia przed wyjazdem z domu. Zaznaczanie pozycji buduje werdykt oparty na ustawowych kategoriach usterek, a nie na opinii stacji: drobna nie blokuje niczego, istotna daje wynik negatywny z czternastoma dniami na poprawkę, stwarzająca zagrożenie oznacza zatrzymanie dowodu rejestracyjnego — i przy niej jedna zaznaczona pozycja przebija wszystkie pozostałe. Wynik pojawia się jako wielka, przekrzywiona pieczątka w podwójnej ramce, a zdanie pod nią zmienia się zależnie od tego, co zaznaczono: przy samych drobiazgach mówi, ile to kosztuje i że oszczędza drugi przyjazd, przy hamulcach — żeby najpierw pojechać do warsztatu, bo inaczej wróci się z placu bez dokumentu. Cała strona wygląda jak protokół badania: biała kartka na szarym tle, granatowy pas nagłówka, trzy kolory odpowiadające trzem kategoriom prawnym i niczemu więcej. Cennik podaje stawki z adnotacją, że są ustawowe i identyczne w całej Polsce, więc porównywanie stacji po cenie nie ma sensu. Do ręcznej aktualizacji zostaje długość kolejki — jedyna informacja, której kierowca szuka przed wyjazdem; godziny otwarcia przełączają się same z zegara serwera.
